Motivasyon

Bir ara moral çöküntüsü yaşamıştım. Sürekli rutin işlerim... Sürekli bozuk bir hava... Sürekli her gün geç kaldım telaşı.. Trafik... Bitirme ödevi Filiz hocaya yetiştirme telaşı. Sonuç birden yataklık oldum. Ne sevgilimle, ne en yakın eski arkadaşlarımla, ne de ailemle ilgilenir olmuştum. İnsanı yaşama bağlayan bazı şeyler vardı bir an hiç bir şey olmadığı kanısına kapılmıştım. Hatta o kadar ileri gitmiştim ki sanki ten en önemli sorunum mezun olmak olarak ele almıştım. Aslında şu an önceden bildiğim bir gerçeği daha net görüyorum. Çevrem, ailem, hocalarım aslında o kadar önemli değil. Neden önemli değil o kadar? Çünkü beklentilerine cevap vermek endişesi içinde kendi özümü kaybedersem işte o zaman önemli değildir de ondan. Yani ben bir proje yürütüyorsam o proje başkası için önemli olduğundan değil de yöneten ben olduğumdan, onu önemli kılan, önemli kıldıran ve önem verdiğimden dolayı yaparım.

İşte bu anlayış ile herşeye bütünsel (bazıları buna holistik diyor) yaklaşmam gerektiğinin göstergesi. Her şey bir bütün olduğunda anlamlıdır ve bütünün içerisinde sen gerçek amacını görebilirsin yoksa o asıl hedefe götürecek ikincil amaçlarda kaybolup gideriz.

İşte bu nedenle ne bloguma bi şey yazmak istedim. Ne de bir şeyle ilgilendim. Aslında sonraki yazılarım çok şaşırtıcı olacak. Bi enerji yazısı, bir yoga yazısı, bir mantar bilimi (mikoloji) yazısı geliyor. Koza içindeki ipek böceği misali birikimler yaratıyorum kendime.

Ne artık abur cabur besinler, ne kola, ne beyazy un, beyaz (rafine) şeker, ne hareketsizlik, ne de beni hantallaştıran o ağır kıyafetler. Bunlardan uzaklaşıyorum. Uzaklaştıkça kendimi daha fit daha enerjik hissediyorum. Sanırım sürekli hasta olmamı sağlayan motivasyon düşüklüğü, kendime bakmamam ve tabii ki C vitamini eksikliğimiş. Artık sürekli çantamda bir elma ve bir portakal taşıyorum. Günüm ne kadar enerjik geçiyor anlatamam. Bu işler vitamin hapları ve televizyon karşısında yorgunluk atmakla olmuyor işte. :)

Bütünsel Yaklaşım

Günün ufak koşturmalarında kaybolurken kendimizi bir an farklı bir yerde buluruz, farklı bir diyarda, farklı bir bakış açısında. O an sanki içten dışa saran bir ışık hissedersiniz içinizde. Bu bazen bir kitap okurken, bazen yeni bir yeri keşfederken, bazen bir müzik parçası dinlerken, bazen bir heykele ya da resme bakarken birden ufkunuzun genişlediğini ve derinleştiğini hissedersiniz, insanoğlunun tarihsel serüvenini anlatan o büyük resmi bir an için bile olsa kavrar gibi olurusunuz. İşte o an, pek çok şeyi o büyük resmin içinde herşeyi anlamlandırabilirsiniz kendinize göre.
Bu aynen ormanı orman olduğunu kavramak için ağaçlara tek tek bakmak yerine ormanı bir bütün olarak bakmamız gerekmesi gibidir. İnsanoğlunun yaşadığı ve anlam yüklediği değerleri iyi anlayabilmesi için tarih boyunca yaşadığı tüm acıları, sevinçleri, zaferleri, hayal kırıklarını çok geniş bir pencereden görmek gerekir. İnsanoğlunun yaşadığı her olay bir nota olsa; tarih koskoca bir senfoni olurdu.
İşte biz bu senfoniyi defalarca dinlememiz gerekir; çünkü geleceğimizi anlamamızın yolu geçmişi anlamaktan geçmektedir.